Informatie
Münchhausen by Proxy
Medical Child Abuse
Paediatric Condition Falsification
Educational Falsification
Münchhausen by Proxy wordt ook wel Medical Child Abuse genoemd of Paediatric Condition Falsification. MbP is een zeer ernstige vorm van kindermishandeling waarbij (vaak) de moeder haar kind mishandeld. De dader verzint, verergert of veroorzaakt een psychische, sociale of lichamelijke afwijking/ziekte bij een slachtoffer, om zo zelf aandacht te krijgen van medisch personeel.
De moeder is meestal de dader en het kind vaak het slachtoffer. Soms pleegt een verzorgster of oma deze daden, echter zelden de vader. Ook huisdieren of (oudere) volwassen mensen kunnen slachtoffer zijn.
Helaas lijden veel kinderen onder deze verborgen vorm van kindermishandeling. Het AMK (Advies- en meldpunt Kindermishandeling) krijgt gemiddeld iedere week een melding. Per jaar overlijden ongeveer vijf kinderen aan MbP/Pcf.
MbP bestaat uit twee subdiagnoses PCF/ECF en FDP
PCF is de medische diagnose bij het kind, gefalsificeerde/geinduceerde aandoening bij het kind.
ECF is het voorwenden dat het kind niet mee kan komen op school.
FDP staat voor Factitious Disorder by Proxy, staat voor: nabootsen stoornis bij volmacht.
Mbp is geen ziekte
Je kunt niet lijden aan Mbp, het is een vorm van kindermishandeling. Daders kunnen wel lijden aan gedragstoornissen zoals depressie, angststoornis of andere (persoonlijkheids- en/of gedrags-) stoornissen.
Waarom doen daders dit?
De daders zijn verslaafd aan aandacht van met name hulpverleners en andere mensen die werken in de medische sector.
Ze hebben mogelijk een vervelende jeugd gehad waarin ze zich verwaarloosd hebben gevoeld. Daders hebben mogelijk in het verleden een positieve ervaring gehad met medisch personeel of hulpverleners.
Waarom trappen artsen er mogelijk in?
Artsen leren vooral te luisteren naar de ouders, een kind kan immers vaak nog niet goed uitleggen wat er mis is. De arts is op zoek naar het medisch raadsel; hij wil de oorzaak kunnen vinden van de klachten. Artsen zitten vaak in een lastig pakket, want als ze een zeldzame afwijking over het hoofd zien, kan het kind mogelijk sterven. Ze lopen het risico aangeklaagd te worden.
Hoe herken je een Mbp bij een slachtoffer?
Het kind heeft vaak een gering gevoel voor eigenwaarde en verwacht snel straf.
Leeft in een fantasiewereld, is apatisch en teruggetrokken.
Soms vraagt het kind juist opvallend veel aandacht.
Het kind is erg zenuwachtig, gespannen of angstig.
Kinderlijk gedrag en /of (sociaal-emotionele) ontwikkelingsachterstand.
Het kind heeft vaak buikklachten, is vermoeid, heeft last van lusteloosheid en/of andere 'onverklaarbare' (psychosomatische) klachten.
Hoe kun je Mbp aan een ouder/dader herkennen?
Vind een ziekenhuisomgeving fijn en is gefascineerd door medische details.
Is vaak medisch onderlegt, soms door zelfstudie of heeft mogelijk in de gezondheidzorg gewerkt.
Wil ziekenhuispersoneel assisteren.
Doet er alles aan om een hechte relatie met arts en/of hulpverleners op te bouwen.Spoort een arts aan om (heftige) ingrepen/onderzoeken te verrichten bij het kindje en blijft hier ook heel kalm onder.
Kan goed liegen, bedriegen, acteren en manipuleren.
Wordt boos als de arts onderzoek / behandeling weigert.
Komt attent over, neemt de zorg van het kind vaak op zich.
Kan heel bruut te werk gaan. Politiecamera opnames tonen hoe kinderen worden verstikt of ledenmaten worden gebroken.
Wat voor rol speelt de vader?
Waarschijnlijk heeft de vader niet door wat er zich echt afspeeld. Hij vertrouwd zijn vrouw en de zorg die zij voor hun kind neemt. Het kan zijn dat de vader een drukke baan heeft en zich weinig met de zorg zal bemoeien. In de meeste gevallen zal de vader ook volledig achter zijn vrouw staan en een afwezige rol spelen in het hele verhaal, maar natuurlijk zijn er uitzonderingen in. Er zijn vaders die wel iets doorhebben, maar zullen deze vaders geloofd worden als ze bij verschillende instanties hun vermoedens bespreekbaar maken?
Welke hulpverleners kunnen Mbp/PCF signaleren?
Vooral artsen, verpleegkundigen psychologen, huisartsen, maar denk ook aan onderwijzers.
Zij zien het kind heel vaak. Als er veel verzuim is omdat het kind vaak (voor onduidelijke reden) naar een ziekenhuis of arts moet en het kind niet zo ziek is als dat moeder beweert, dan kun je alert zijn. Zeker als bovengenoemde signalen ook spelen.
Hoe kun je Mbp/PCF vaststellen?
Mbp kan alleen worden vastgesteld als alle hulpverleners die betrokken zijn, de medische gegevens van het slachtoffer koppelen. Direct bewijs is vaak lastig maar wanneer het kind gescheiden is van de dader, en het kind geneest of de klachten verminderen, dan kan worden aangenomen dat het kind slachtoffer is van Mbp.
Wat te doen bij vermoeden van Mbp/PCF?
Iedereen kan bij vermoedens van kindermishandeling anoniem advies vragen of een melding maken bij het AMK. Hulpverleners en medisch personeel hebben hun eigen richtlijnen binnen de organisatie.
Vraag bij een vermoeden Mbp/PCF advies bij:
- Uw eigen huisarts
- De huisarts van het betrokken gezin
- Het advies- en Meldpunt kindermishandeling (AMK)
Telefoonnummer: AMK 0900-123123 0
http://www.amk-nederland.nl
Wat zijn de gevolgen voor het kind?
Kinderen kunnen er letterlijk (psychisch en lichamelijk) letsel aan overhouden omdat de moeder/dader het kind ernstige schade heeft toegebracht dat het niet meer te herstellen is.
Als de lichamelijke gevolgen te overzien zijn, heeft het kindje nog veel te verduren. Het slachtoffer moet opnieuw leren hoe het is om kind te mogen zijn, het zelfvertrouwen is beschadigd. De kinderen weten niet hoe ze gewoon kind mogen zijn omdat ze altijd geinstrueerd zijn door de dader.
Wat als het slachtoffer volwassen wordt?
Vooral als de overlever volwassen wordt is de zoektocht naar wie ze zijn vaak erg moeilijk.
Hun indentiteit is totaal zoekgeraakt tijdens de nare mishandelingen in hun nare jeugd. Ze zijn in hun jeugd verraden. Overlevers kunnen last krijgen van een Post Traumatische Stress Stoornis, angst- en paniek stoornis, woedeaanvallen, slapeloosheid, depressie en geen gevoel voor eigenwaarde.