De sprekers

Met genoegen stellen wij u onze sprekers voor:

Nina Blom

Mijn naam is Nina Blom (44 jaar jong).
Als kind ben ik ruim 14 jaar lang slachtoffer geweest van Münchhausen by Proxy.

"Je moet het geloven om het te kunnen zien"

Juist omdat ik vanuit mijn eigen ervaring weet hoe angstig, eenzaam maar vooral hoe verwarrend het is om slachtoffer te zijn van Münchhausen by Proxy voelt dit als een levensmissie. Ik heb me als kind altijd afgevraagd of er meer kinderen waren net als ik.
Ternauwernood heb ik het overleefd dankzij een oplettende kinderarts.

Bijna tien maanden lag ik in een ziekenhuis om te herstellen van de mishandelingen. Een psycholoog gaf mij de tip om mijn levensverhaal in chronologische volgorde op te schrijven en zo is de missie begonnen.

Ik heb er 21 jaar over gedaan om de gebeurtenissen onder woorden te kunnen brengen. In 2011 werd mijn boek "Je bent een verschrikkelijk kind" gepubliceerd.

In 2009 is Stichting Overlevers Münchhausen by Proxy officieel opgezet. Samen met StOMbP geven we voorlichting d.m.v. lezingen, voorlichting, workshops en training.


Ans van der Westen

De eerste keer dat ik over Münchhausen by Proxy hoorde was begin jaren tachtig. Ik werkte als kinderverpleegkundige in een algemeen ziekenhuis. Er lag al wekenlang een baby opgenomen met allerlei onbegrepen klachten. Op een dag zei de behandelend kinderarts tegen me; “Ans, luister eens, we weten nu wat het is, het is Münchhausen by Proxy.” Ik had er nog nooit van gehoord. Aan de hand van deze casus kreeg ik het beeld toegelicht. Een geschiedenis om nooit meer te vergeten want het ziek maken van het kind was doorgegaan tijdens de opname. Waarom hadden we dat niet gemerkt? Wat hadden we kunnen zien? Hádden we dat kunnen zien?

We wisten nog niets over het bestaan van MbP.

Dat veranderde toen eind jaren tachtig Nina Blom op onze kinderafdeling opgenomen werd. Nina, veertien jaar oud,  was in een slechte conditie; het gevolg van MbP. Het was schokkend om te zien hoe ernstig het beeld van MbP kan zijn.

En nu…………..als je wel weet dat Mbp bestaat, kun je het dan zien?  Waar let je op? En vooral, zie je het wel juist?!

Naast mijn verpleegkundige werk aan het bed ben ik ook praktijkopleider. Ik heb de lerarenopleiding gevolgd en ik verzorg regelmatig onderwijs voor verpleegkundigen in opleiding. Die lessen gaan over kindermishandeling, mijn aandachtsgebied in het team.

In 2007 heb ik, samen met een groep artsen en verpleegkundigen uit ons ziekenhuis, een training gevolgd over signaleren, herkennen en aanpak van kindermishandeling. Vervolgens hebben we in het ziekenhuis lesdagen verzorgd om de verpleegkundige teams van de kinderafdeling en de SEH daarin te scholen. In het ziekenhuis werk ik mee aan het organiseren van de jaarlijkse bijscholingsavond en het tweejaarlijkse symposium over kindermishandeling.

MbP heeft altijd mijn aandacht gehouden. Nina en ik hebben samen de eerste lezingen over deze aandoening verzorgd. MbP, het blijft moeilijk, het lijkt ongrijpbaar en de gevolgen zijn enorm. Ik stel daarom nog steeds de vragen die in dit stukje staan.

Ans van der Westen

Felix Dikken

In 1988 ben ik als kinderarts komen werken in het Merwede ziekenhuis in Dordrecht, wat na enkele fusies is uitgegroeid tot het huidige Albert Schweitzer Ziekenhuis.
Al snel werd er een meisje opgenomen met een indrukwekkend beeld wat paste bij het Syndroom van Münchhausen, dat tegenwoordig Pediatric Condition Falsification (PCF) wordt genoemd.
Ik heb daarna samen met enkele verpleegkundigen van de kinderafdeling en onze SEH een protocol voor de aanpak van kindermishandeling ontwikkeld voor het Albert Schweitzer ziekenhuis, en vervolgens op verzoek van de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde samen met 2 andere kinderartsen een landelijke opleiding voor kinderartsen opgezet om hen te leren signalen van kindermishandeling te herkennen en adequaat aan te pakken (de WOKK-cursus: Werkgroep Opleiding voor Kinderartsen over Kindermishandeling). Bij deze opleiding ben ik jarenlang instructeur geweest, en op dit moment ben ik nog voorzitter van de Stuurgroep Kindermishandeling, Ouderenmishandeling en Huiselijk geweld van Gelre Ziekenhuizen Apeldoorn / Zutphen waar ik nu werk.

Frits van Endhoven

MIjn naam is Frits van Endhoven, ik ben 56 jaar en woon met vrouw (Heleen) en dochter (Leanne) in Wellseind (gehucht vlakbij Zaltbommel). Mijn carrière begon in het onderwijs. Van 1985 tot 1997 gaf ik les op een MEAO in Dordrecht. De vakken die ik doceerde waren Maatschappijleer en Informatica. In mijn beginjaren was de zus van ‘Nina’ één van mijn leerlingen. Mijn band met de leerlingen in het algemeen en met haar in het bijzonder was (dacht ik) goed. Jaren later (nu zo’n 6 jaar geleden) benaderde zij mij via social media (Facebook) omdat ze me iets belangrijks wilde vertellen. Ze had haar zus weer gevonden. Duidelijk geëmotioneerd vertelde ze mij het hele verhaal dat ze eigenlijk 30 jaar geleden al had willen vertellen…..maar nooit durfde. Kort daarna kreeg ik ook contact met ‘Nina’ en probeer ik zo nu en dan mijn steentje bij te dragen aan de missie van ‘Nina’ en haar stichting StOMbP. De vraag die mij blijft achtervolgen is, had ik 30 jaar geleden meer kunnen doen?

Marihuela Belt

Tijdens haar opleiding tot drama therapeut kwam Marihuela Belt er al snel achter dat veel probleemgedrag bij kinderen en jongeren te maken had met geheimen die achter de voordeur plaatsvinden. In de townships van Zuid Afrika leerde ze hoe spel en zang worden ingezet als middel om moeilijke onderwerpen bespreekbaar te maken en noodzakelijk informatie kunnen overbrengen die met een foldertje de doelgroep niet bereikt. Met theatergroep Maranza is ze al jaren binnen organisaties aan het spelen met wat er werkelijk speelt, opdat we durven zeggen wat er gezegd moet worden. Dat is altijd interactief. Tijdens dit symposium zal Marihuela samen met pianist Joep Hullegie de interactie opzoeken met sprekers en publiek op dat we niet alleen met de stem van ons verstand durven spreken, maar ook ons hart een stem heeft.

Ramona de Groot en Lien Daams

Ramona de Groot is algemeen bestuurslid van StOMbP, GZ-psycholoog en werkzaam binnen de jeugdzorg en justitieel kader.

Lien Daams is voorzitter bij StOMbP, secretaris bij stichting RISE en eigenaar bij counselor / trainingspraktijk JeBesteBest

Bestaat dit écht? Zijn er ouders die hun kind bewust ziek doen lijken of zelfs écht ziek maken? Ongeloof overheerst vaak, zo ook bij ons toen wij hierover hoorden. Op het moment dat je hierdoorheen breekt en de informatie laat doordringen, weet je dat het kan. MbP/PCF is een vorm van fysieke én psychische mishandeling die eerder ontdekt kan worden, met de juiste kennis en hulpverlener. Om hier onze steen aan bij te dragen, ondersteunen wij Nina bij haar lezingen en doen wij samen workshops. We hebben in de afgelopen jaren gesignaleerd dat er naast kennis, ook vooral behoefte is aan inzicht verkrijgen in de pleger en het vergroten / versterken van gespreksvaardigheden. In de training komen wij hieraan tegemoet.

Sta open voor het onmogelijke, want ieder kind heeft recht op veiligheid, bescherming en onderwijs, spel en passende zorg.

 

Share