Ervaring Overlever

‘Ik ben een overlever. Geboren eind jaren vijftig van de vorige eeuw toen men nog niet sprak over het Münchhausen by Proxy syndroom.

 Het besef dat mijn leven jarenlang in gevaar is geweest door toedoen van mijn moeder, ervaar ik soms nog als schokkend. Er was niemand die het wist. Niemand die het in de gaten had. Mijn vader niet. Mijn familie niet. De leerkrachten niet. Mijn moeder speelde haar rol met verve. Ze was voor iedereen een vriendelijke en betrokken vrouw. Bezorgd en lief voor haar kinderen. Elke verdenking werd daarmee teniet gedaan.

 Nu, op latere leeftijd vallen de puzzelstukjes op zijn plek: waarom ik zo vaak ziek was, waarom ik zo vaak naar een dokter moest, waarom ik al die onderzoeken moest ondergaan, waarom zij alle aandacht over mijn ziek zijn naar zich toetrok. Herinneringen en trauma’s komen nog dagelijks naar boven. Het zijn er veel.

 Ik rouw om een verloren jeugd. Om alles wat ze me heeft afgenomen, maar tegelijkertijd is er ook een gevoel van bevrijding: het lag niet aan mij. Zij was ziek. Niet ik.’

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.